
پرویز نوری
دوست من بود. گل بود. موجودی دوست داشتنی، خوش اخلاق و باهوش. بازیگری سرشار از استعدادی فطری. چه گونه می شود بازی اش را در «دایره مینا»ی داریوش مهرجویی از یاد برد؟ آن جا که در ماشین در حال حرکت نشسته و دارد با شتاب و عصبی از آدمی خون می گیرد؟ چه طور می توان آن شخصیت زبل و زرنگ «سعید» را در سریال ماندگار «دایی جان ناپلئون» ناصر تقوایی فراموش کرد؟
سعید کنگرانی اگر می ماند و اگر به او اجازه داده می شد که بعد از انقلاب در سینما هم چنان فعالیت کند، اکنون یکی از بهترین چهره های مملکت ما به حساب می آمد. بخت با او یار نبود و در همان پیش از انقلاب که داشت رو به موفقیت های بزرگ می رفت، از حرکت باز ماند. بعد از انقلاب- با سه فیلم نه چندان مهم (پرواز در قفس، فصل خون و گرداب)- ممنوع چهره شناخته شد بی آن که دلیلی وجود داشته باشد. شاید هم دلیل بازی اش در فیلم «در امتداد شب» با فائقه آتشین بود. اما اشتباه مسئولان وقت سبب گشت تا این بازیگر خوش آتیه محبوب نتواند به اوج دست پیدا کند.
در طول سال های انقلاب موقعیت هایی پیش آمد که من با سعید کنگرانی کار کنم. برای بازی نقش شخصیت نابینا در فیلم «گل های داودی» او را انتخاب کردم قبل از آن که رسول صدرعاملی این فیلم را در دست بگیرد. سعید بلافاصله خود را جای یک نابینا گذاشت و به انجمن روشندلان رفت و کوشید تا آن جا که می شود اعمال و احساس یک نابینا را فراگیرد. از بدشانسی این موقعیت از دست رفت. سپس او را برای بازی همراه با زنده یاد داود رشیدی در فیلم «شیادان» برگزیدم. متأسفانه با همه تمرینات و مقدمات کار، این فیلم هم به مرحله اجرا در نیامد.
باورم نمی شود که دیگر سعید در بین ما نیست. آن سعید کوچولوی فیلم «رضا موتوری» و آن سعید پا به سن گذاشته فیلم «ازدواج به سبک ایرانی». زندگی در سینما هیچ وقت بر وفق مراد او نبود هم چنان که خودش در مصاحبه ای گفته بود: «سینما نابودم کرد».
بانی فیلم
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





